Nie żyje Magdalena Abakanowicz, jedna z najwybitniejszych polskich plastyczek. Słynęła z własnego, unikalnego stylu w rzeźbie i instalacjach. W latach 1965-1990 była wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny). Informację o śmierci artystki podała Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie.

Magdalena Abakanowicz urodziła się 20 czerwca 1930 r. w Falentach k. Warszawy. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie. Artystka wypracowała własną, indywidualną technikę, w której za pomocą tkaniny tworzyła autonomiczne, rzeźbiarskie, monumentalne prace, nazwane od jej nazwiska abakanami. Otrzymała za nie Złoty Medal na Biennale w Sao Paulo w 1965 r.

Do najważniejszych prac Magdaleny Abakanowicz należą: „Alteracje”, „Plecy”, „Ragazzi”, „Katharsis” oraz „Embriologia”, wykonana na Międzynarodowe Biennale Sztuki w Wenecji w 1980 w roku.

W latach 80. artystka zaczęła pracować w tradycyjnych materiałach rzeźbiarskich, takich jak brąz, kamień i drewno. Częstym elementem twórczości Magdaleny Abakanowicz były zwielokrotnione sylwetki ludzkie, stojące w pewnym porządku. Przykładem z tego nurtu jest praca „Nierozpoznani”, wykonana z okazji 750-lecia lokacji Poznania.

Od 1979 roku Abakanowicz była profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, w której prowadziła zajęcia ze studentami w latach 1965–1990. W 2002 roku otrzymała doktorat honoris causa Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, gdzie prowadziła pracownię tkaniny.

Artystka jest laureatką wielu wyróżnień i odznaczeń, między innymi Nagrody Państwowej I stopnia, Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Orderu Sztuki i Literatury oraz wyróżnienia nowojorskiego Centrum Rzeźby w 1993 roku. Prace Abakanowicz są w zbiorach ponad 70 muzeów i kolekcji publicznych na całym świecie.